بیماری لوپوس یک اختلال خودایمنی مزمن است که در آن سیستم ایمنی به بافتهای سالم بدن حمله میکند. یکی از عوارض شایع این بیماری، درگیری پوست سر و ریزش مو است که اعتمادبهنفس مراجعین را به شدت تحت تاثیر قرار میدهد. این مسئله دغدغه مهمی ایجاد میکند: آیا کاشت مو برای بیماران مبتلا به لوپوس امکانپذیر است؟
برای پاسخ کوتاه به این پرسش باید گفت: کاشت مو در بیماران لوپوس در شرایط بسیار خاص، محدود و تنها با تایید کتبی روماتولوژیست امکانپذیر است. در صورتی که بیماری فعال باشد، کاشت مو نه تنها شکست میخورد، بلکه میتواند موجب تشدید بیماری و پس زدن فولیکولهای تازه شود. برای انجام پیوند، بیماری باید حداقل ۲ سال در فاز خاموشی کامل (Remission) قرار داشته باشد.
5 شهریور 1405الگوی ریزش مو و درگیری پوست سر در لوپوس به دو شکل کاملاً متفاوت بروز میکند:
در لوپوس اریتماتوز پوستی یا دیسکوئید، ضایعات قرمز، پوستهپوسته و ملتهب روی پوست سر ظاهر میشوند. با گذشت زمان، این التهاب باعث از بین رفتن کامل فولیکولها و جایگزینی آنها با بافت اسکار (جای زخم) میشود. موهایی که در اثر ضایعات DLE میریزند، دیگر به صورت طبیعی رشد نخواهند کرد.
در لوپوس سیستمیک، ریزش مو معمولاً ناشی از التهاب عمومی بدن، تب شدید یا عوارض جانبی داروهای سرکوبکننده ایمنی است. موها در کل سر نازک و کمپشت میشوند و خط رویش در پیشانی حالتی شکننده به خود میگیرد (Lupus Hair). این نوع ریزش بدون ایجاد اسکار است و با کنترل بیماری و دوز داروها، موها معمولاً دوباره رشد میکنند.
مقاله پیشنهادی: درمان ریزش مو با مزوتراپی
اگر فردی به دلیل اسکار لوپوس دیسکوئید دچار طاسی موضعی شده باشد، کاشت مو تنها با احراز شرایط زیر مجاز است:
انجام عمل کاشت مو حین فعال بودن لوپوس با خطرات شدیدی همراه است:
| نوع درگیری | وضعیت ریشه مو | آیا امکان کاشت مو وجود دارد؟ | درمان ارجح و اولیه |
| لوپوس دیسکوئید (DLE) فعال | التهاب شدید و تخریب فولیکول | اکیداً ممنوع | کورتون موضعی/تزریقی، هیدروکسی کلروکین |
| لوپوس دیسکوئید (DLE) خاموش | جایگزینی با بافت اسکار بدون مو | بله (با تایید پزشک و تست پیوند) | کاشت مو به روش میکرو FUE |
| لوپوس سیستمیک (SLE) | نازکشدگی منتشر بدون اسکار | معمولاً غیرضروری (رویش مجدد دارد) | تنظیم داروهای لوپوس، مزوتراپی تقویتی |
برای کنترل ریزش و بازگرداندن تراکم مو در این بیماران، اقدامات زیر انجام میگیرد:
کاشت مو در بیماران مبتلا به لوپوس یک اقدام حساس پزشکی است که نیاز به سنجش دقیق نوع درگیری پوست سر دارد. در حالی که ریزش موی ناشی از لوپوس سیستمیک (SLE) موقتی است و با درمان دارویی کنترل میشود، طاسی ناشی از پلاکهای اسکار لوپوس دیسکوئید (DLE) در صورت خاموشی کامل بیماری به مدت حداقل ۲ سال و انجام تست پیوند آزمایشی، از طریق روشهای کمتهاجمی کاشت مو قابل ترمیم است. تصمیمگیری نهایی در این زمینه تنها باید با هماهنگی مستقیم روماتولوژیست و متخصص پیوند مو انجام گیرد.
تنها در صورتی که ضایعات لوپوس دیسکوئید (DLE) ایجاد شده و بافت اسکار تشکیل شود ریزش دائمی است؛ در غیر این صورت، ریزشهای ناشی از لوپوس سیستمیک پس از کنترل بیماری مجدداً رشد میکنند.
روشهای کمتهاجمی مبتنی بر پانچهای فوقظریف مانند Micro FIT یا Super FUE به دلیل حداقل تروما به بافت اسکار، بهترین گزینه هستند.
مصرف برخی داروهای تضعیفکننده ایمنی ریسک عفونت و عدم ترمیم زخم را بالا میبرند؛ به همین دلیل هرگونه تغییر در دوز دارو فقط باید تحت نظر روماتولوژیست انجام شود.
ارسال دیدگاه